๏ รอเปื่อยป่นปนตมจมดินดับ ถูกถมทับทบไว้ในเถื่อนผา เป็นใบไม้หนึ่งใบในพนา นอนไร้ค่าไร้คนใครสนใจ เคยอยู่ยอดทอดตนบนลมระ ร่วงผล็อยผละผลักพร่าพ้นอาศัย มาปลิดปลิวลิ่วหล่นลงพ้นไป ถมเถื่อนไพรผืนพงเป็นดงดาน มีใบไม้หลายใบอยู่ในป่า ต่างมีค่าควรกันตามสัณฐาน ใบเก่าก่อนกร่อนพังยังเจือจาน เป็นอาหารใบใหม่ได้ดูดกิน เมื่อเปื่อยป่นปนตมจมดินดับ ถูกถมทับที่ระแหงจนแห้งหิน มีใบไม้อีกใบหล่นในดิน มิสุดสิ้นสร่างไปใบไม้ปลิว ๚ ๛