เบรฟฮาร์ท
อันชีวิต บางครั้ง เหมือนดั่งเพลง
ที่บรรเลง ไพเราะ เสนาะหวาน
เมื่อได้ฟัง หวิวไหว ใจชื่นบาน
สุขสำราญ เหลือล้ำ ดื่มด่ำทรวง
แต่บางครั้ง บรรเลง ดวยเพลงเศร้า
ทุกข์รุมเร้า มากไป จนใหญ่หลวง
ต้องชอกช้ำ ในกมล เพราะคนลวง
หัวอกกลวง แหลกยับ พังพับไป
เพลงของเธอ คงสนุก และสุขจิต
ทั้งชีวิต มุ่งหวัง ทางสดใส
มิมีเศร้า เคล้าน้ำตา แหละอาลัย
เพราะหัวใจ เธอนั่น หามั่นคง
ส่วนเพลงรัก ของฉัน นั้นมันโศก
อยู่บนโลก สิ้นงาม เพราะความหลง
รักผู้ใด ใจถือ เรื่องซื่อตรง
ไม่พะวง เปลี่ยนแปร แม้นาที
อยากให้เธอ และฉัน ร่วมสรรค์สร้าง
เพลงเดียวบ้าง คือรัก มิพักหนี
มาอยู่ร่วม เคียงข้าง ทางชีวี
คงไม่มี วันนั