ภูพิง
เธอเป็นความหวังใหม่ในวันนี้
โอกาสมีข้างหน้าจงกล้าเขียน
เก็บเอาคำตำหนิใครติเตียน
แล้วก็เพียรตรึกตรองทุกช่องทาง
ฉันเป็นคนรุ่นเก่าเขลาความคิด
ไม่มีสิทธิ์จะให้เห็นเป็นตัวอย่าง
โลกกวีกว้างหรือแคบไร้แบบวาง
เธอจะสร้างสิ่งใด ให้เห็นควร
คำเสนออันเข้มข้นจากคนอ่าน
เป็นการบ้าน แต่ละวันที่ผันผวน
เธอมีหลัก คนก็เห็น เป็นกระบวน
เธอเซซวน ล้มลง จงกล้าลุก
จงเป็นความหวังใหม่ให้วันนี้
โลกกวีหลับและล้าจงกล้าปลุก
เลือดกวียุคใหม่ให้ทำนุก
ก่อนจะไม่เหลือยุค อันระย้า
ฉันก็เป็นนักเขียนที่เพียรเข็น
ฉันเคยเป็น จึงรู้ฝัน รู้วันหน้า
หากลำนำที่เสนอให้เธอมา
ไม่มีค่า อยู่