ซบนวลปรางนางลงตรงอกอุ่น รสละมุนจุมพิตติดรอยหวาน สนิทเนื้อแนบไปใกล้ดวงมาลย์ เสียงสะท้านสะท้อนดัง..ดั่งรัวกลอง หยาดเม็ดฝนหยดมาจากฟ้าหลัว ภาพหม่นมัวด้านนอกสีหมอกหมอง ถ้อยสัญญาพร่ำพรอดกอดตระกอง ภายในห้องผลัดกันชมสุขสมใจ รอยประทับตรึงทรวงล้นดวงจิต คงไม่ผิดหากฉันแอบหวั่นไหว ไม่จำเป็นเร่งรัด ทัดหทัย แค่ขอให้หลังฝนผ่าน..อย่าพาลเมิน