หยาดพิรุณพรูร่วงจากห้วงหาว พริ้วเพชรพราวสั่งฟ้ามาลัยหอม ระรวยรินกลิ่นพรมให้ดมดอม พวงพยอมบ้านป่ามาไกลไกล รวีรุ่งเรื่อแสงแห่งฟ้าสาง เคล้าหมอกบางดั่งแก้ววับแววใส ประกายพรึกแห่งดาววาววิไล ส่งท้ายในราตรีที่ผ่านมา ดุเหว่าแว่วขับขานเพลงหวานซึ้ง ต้อนรับซึ่งวสันต์ด้วยหรรษา คราโลมหลั่งสั่งซ้ำจะอำลา จากฟากฟ้าเวียนไปในฤดู
1125
3
0
หน้าส่วนตัว
