ประกาศลาแต่ทว่าตัดไม่ขาด ฉันขี้ขลาดเพราะรักในงานเขียน รักในกลอนคำครูสั่งยังวนเวียน จงพากเพียรวันหน้าจะมีชัย เฝ้าฝึกฝนทนสู้ไม่รู้เหนื่อย ไม่ช้าเฉื่อยเอื่อยอ้อยถอยไปไหน เฝ้าขีดเขียนเรียนกลอนไม่อ่อนใจ จึงตัดได้ไม่ง่ายที่จักลา ...ในที่สุดเราก็แพ้ใจตัวเองต้องหวนกลับมาอีกครั้ง อภัยให้ด้วยที่เคยเอ่ยร่ำลา...เจลใส
744
5
0
หน้าส่วนตัว
