วฤก
๏ อรุณแดดอุ่นไล้................โอ้โลม
วอนชื่นเชยชมโฉม.............ฉะอ้อน
ยอมพรากจากโพยม............เพื่ออยู่
เพียงครู่ผาดพรรณซ้อน.......สักครั้งหวังเชย ฯ
๏ รำเพยลมพัดพลิ้ว............พลิกไกว
กระทุ่มกระเทือนใบ............บิดสะท้าน
ราชาวดีไหว.......................หวามหวั่น
ว่าพรั่นคำพลอดคร้าน.........ผ่อนคร้ามความหวาน ฯ
๏ รุ่งกาลเหลืองเรื่อฟ้า........ราวฝัน
เรียมฝากคำรำพัน.............พากย์ไว้
พร่ำวอนฉะอ้อนกรรณ........อ้างก่อน
อาบกรุ่นแดดอุ่นไล้............ลูบไซร้ใครถนอม ฯ
๏ อย่ายอมแดดอุ่นอ้อน......อรรถชม
อย่าปล่อยโฉมประโลมลม...ลูบเร้า
อย่าหลงเรื่องนิยม..............นิยายหล
1698
3
0
หน้าส่วนตัว
