อกเอย ใยเลย ต้องเรียกหา
ทั้งรู้ อาญา มิเลี่ยงได้
ริรัก ควักทรวง ติดบ่วงใจ
รนหา ฟอนไฟ มาเผาตน
แม้นหนี หมื่นลี้ พันปีแสง
ตะวันแดง พระจันทร์ มิวันพ้น
เรียกว่ารัก ร้ายนัก ชักวกวน
หลืบใจ พาลค้น จนเป็นความ
เปลี่ยนสี ปฐพี ทวีภพ
อำนาจ กลืนกลบ ทั้งดินน้ำ
อิทธิพล รักนี้ ช่างเรืองนาม
หนึ่งน้ำคำ ทอดเงา เร้าฤดี
อันใด จึ่งได้ ยอมจำนน
หนีรัก หมื่นหน เพียงเท่านี้
สิ้นแรง แข้งขา มิเหลือดี
ยอมแล้ว รักนี้ อย่าซ้ำเติม