หากวันพรุ่ง ลมหายใจ ฉันไม่มี
ฟังน่ะ คนดี อย่าร้องให้
เก็บศพ ฉันกลับบ้าน อย่ามากมาย
พิธี ให้เรียบง่าย อย่าเปลืองตังค์
ให้เธอ ยืนหยัด ด้วยสองขา
เหมือนฉัน ทำมา ตอนอยู่ยั้ง
ไม่มี ฉันแล้ว จงระวัง
ความดื้อ หยุดเสียบ้าง ฉันรู้ดี
สังขาร ฉันนี้ เดี๋ยวก็เน่า
จะเอาแต่ โศกเศร้า หาใช่ที่
ฉันไม่ชอบ คนอ่อนแอ จำให้ดี
น้ำตา อย่ามี มันมากไป
ไม่มีค่า มากมาย ขนาดนั้น
สิ้นแล้ว ก็สิ้นกัน ทำใงได้