monki
ฉันทรุดกายใต้ต้นไม้
ปล่อยความเหนื่อยล้าถูกขับไล่..จากขาทั้งสี่ข้าง
จ้องมองไปข้างหน้า..ผ่านสองตาฝ้าฟาง
ฉันเห็นความอ้างว้าง..บนถนนหนทางวุ่นวาย
วันหนึ่งเธอจากไปในถนนสายนี้
คือภาพความทรงจำที่มี..ภาพสุดท้าย
สัมผัสหน้าผากจากมืออุ่น..ยังละมุนไม่เสื่อมคลาย
ก่อนเธอโบกมือบ๊ายบาย..แล้วเลือนหาย..ไม่กลับมา
เนิ่นนานเท่าไร...ไม่อาจรู้
กี่ครั้งที่ตะวันเคียงคู่..แล้วลาฟ้า
กี่ก้าวย่างที่ห่างจาก~บ้าน~ของเรามา
กี่ครั้งที่รีบวิ่งตามใครข้างหน้า...เพราะนึกว่าเป็นเธอ
หมาเก่า..หมาแก่ตัวนี้
ยังจงรักภักดี...กับเธอเสมอ
ลมหายใจที่ยังพอมี...จะใช้ทั้งหมดนี้ตามหาเธอ
เฝ้าคอยเวลาได้พบเจอ..กลับไปเป็นฉันและเ
2742
17
0
หน้าส่วนตัว
