รักของเธอไม่คลายสายใยสาน ยังเบ่งบานหวานอยู่มิรู้หาย ยากหาใครไหนเล่าเข้าใจกาย รักสุดท้ายคือเธอจึงเพ้อครวญ โลกความจริงเธอคอยร้อยความรัก ห่วงใยนักทุกคราอย่ากำสรวล พ่อของลูกคนดีที่รัญจวน ไม่อาจสวนกระแสเพราะแน่ใจ เป็นโสดได้ไม่นานก่อสานเริ่ม มอบรักเพิ่มให้กันวันสดใส ลูกคือโซ่ทองที่คล้องหทัย ตั้งต้นใหม่วันนี้เปรมปรีดา อภัยให้แก่กันร่วมฝันคู่ เชยชิดอยู่เคียงครองสองใจหนา สร้างวิมานห่างไกลไม่ร้างลา เราสัญญารักกันนิรันดร