ใช่ฟ้าแกล้งแช่งให้ช้ำซะเมื่อไหร่ ก็หัวใจใฝ่หาทุกข์รุกลุ่มหลง ฟ้าเปิดกว้างให้เปิดตายังพะวง โทษฟ้าคงโทษผิดตัวมัวสายตา มีน้ำตาใช่ฟ้าทำซ้ำความเจ็บ ตัวเองเก็บมาใส่ใจในปัญหา ไม่เห็นทางใช่ฟ้าสร้างภาพลวงตา ใจที่ชาใช่ฟ้าทำช้ำตัวเอง ที่สะใจใช่ฟ้าหรอกจะบอกให้ น้ำตาไหลใช่ว่าฟ้ามาข่มเหง หากจะโทษโปรดโทษใจของตัวเอง ที่ยำเกรงภัยคุกคามของภาพลวง หากวันนี้ไม่ยืนขึ้นมาใหม่ แล้วเมื่อไหร่คนบนฟ้าจะหมดห่วง ใครคนนั้นมองลงมาคงช้ำทรวง คนแสนห่วงมาอาลัยไม่เลิกลา
1335
19
0
หน้าส่วนตัว
