ศาลาไทย
เราต่างเคยมีใครในครั้งก่อน
เหมือนละครฉากสั้นถึงวันจบ
ภาพอดีตกรีดฝันนั้นยากลบ
เราต่างพบรอยขื่นคืนลำเค็ญ
วันหนึ่ง...เมื่อรักมาทักถาม
ฉันตอบตามใจจริงสิ่งใจเห็น
ฉันรักเธอเท่านี้ที่เธอเป็น
จึงอยู่เย็นยินยอมอย่างพร้อมใจ
มีบางคน...ที่เธอย้ำว่ายังรัก
ฉันตระหนักซึมซับยอมรับได้
หวังสักวันฝันร้ายจักคลายไป
เหลือเพียงใคร...เธอเก็บเพื่อเจ็บจำ
เราต่างเก็บรักเก่าของเราอยู่
เราเรียนรู้เปิดใจใช่เรื่องขำ
ฉันยืนอยู่กับวันนี้ที่ฉันทำ
เธอยังย้ำรักและรอ...พอกันที
เธอไม่รัก...ไยมาใกล้ให้ไหวหวั่น
ฤๅผูกพันอุ่นแววตาแค่หน้าที่
เพียงของเล่นข้างมือหรือคนดี
คำตอบมี...คือเศษใจที่ใกล้ตา
เมื่อ
1415
9
0
หน้าส่วนตัว
