เมื่ออรุณรุ่งฉัตรรัศมี ปฐพีนี้ก็แจ้งด้วยแสงสูรย์ ความอบอุ่นหนุนเอื้อก็เกื้อกูล นี้คือมูลเหตุแท้ที่แปรไป เปรียบรักเป็นเช่นอรุณที่อุ่นอ่อน ย่อมมาก่อนปรารถนาพาหวั่นไหว ดลให้จิตเพ้อพร่ำทั้งร่ำไร จึ่งทำให้จริตลูกคือผูกพัน อย่าตีค่าว่าเลื่อมล้ำใครต่ำสูง รักจับจูงจิตจดจ่อจึงทอฝัน แต่บางครั้งรักถูกปลูกเพราะผูกพัน ให้จากกันนั้นละถึงจะซึ้งใจ