หน้าส่วนตัว
เงียบสงัดวังเวงบทเพลงเหงา
ในม่านเงาพร่างพรายสายลมฝน
พิณออนซอนอ่อนล้าแรงแข่งลมบน
ใจสับสนซึมเซาเศร้าบางครา
เพราะรอบกายกำเนิดเกิดจุดว่าง
เหมือนโลกกว้างปลดปล่อยสร้อยห่วงหา
เหมือนถูกเสกสร้างลิขิตขีดชะตา
เหมือนห้วงฟ้าห่อหุ้มเหวหลุมพราง
หรือเพราะใจไหวหวั่นหวาดวาดระแวง
หรือเพราะแสงพระธรรมนำเลิกร้าง
หรือพระพรหมห่มลิขิตปิดเส้นทาง
หรือทุกอย่างพบจุดจบสบทางตัน.
1168
7
0
