ฉันรักโลกใบนี้....เป็นที่สุด ผ่านพ้นจุดเริ่มต้นจนวันนี้ ความรู้สึกครั้งแรกแปลกทันที อารมณ์ดีพิเศษ..ทุกเหตุการณ์ มิตรภาพอาบน้ำผึ้งที่พึงพบ ไร้ทำนบรบเร้าเอามาหาร เฝ้าถามทวงห่วงใยวิสัยกานท์ นิ่งนัยญาณ..รับรู้โลกดูดี มิได้เป็นเจ้าของ..แต่มองอยู่ มิต้องกู่อยู่ใกล้..แม้ไกลที่ มิลวงหลอกพอกพูนตระกูลมี เหมือนเธอพลีฝ่ามือ...ไม่ดื้อดึง สอนให้ฉันหัดเดินอย่าเกิน....ก้าว เลิกโน้มน้าวไพรีเป็นที่พึ่ง มัวสันโดษในตรมอย่างกลมกลึง โผล่พ้นจึงเห็นว่าง..อยู่ข้างตัว
2552
6
0
หน้าส่วนตัว
