หน้าส่วนตัว
กลับมาสู่บทกลอนปกติของชาติกานต์บ้าง ถ้าเป็นกลอนแนวนี้โดยมากแต่งไว้ในสมุดอยู่แล้ว แล้วพบกันใหม่นะคะ
เธอเหมือนฉันในอดีต
ที่หลงผิดจนถึงเวลาสุดท้าย
ยึดไว้กับด้ายเส้นเดียวที่เป็นเยื่อใย
และไม่ยอมตัดไปไม่ยอมทำลายมัน
ไม่ยอมรับความเจ็บ
แต่ยอมทนหนาวเหน็บในคืนฝัน
ไม่ยอมเชื่อว่าเขาไม่รักกัน
จนกว่าเขาจะบอกมัน ว่าความฝันไม่ม
1988
9
0
