windsaint
ฝนลาฟ้า
หยาดเม็ดโปรยโรยร่วงจากห้วงฟ้า
เป็นธาราคราคลั่งหลั่งเป็นสาย
สาดกระเซ็นเป็นฝอยร่วงปรอยปราย
พร้อมพระพายพรายพัดซัดวารี
เมื่อเม็ดฝนหล่นลงจากตรงฟ้า
ตกลงมาสู่ดินสิ้นวิถี
กลายเป็นน้ำลำคลองหนองนที
ลาตรงนี้ปีหน้ามาอีกครา
เมื่อฝนซาฟ้าสว่างกระจ่างชื้น
โลกก็ตื่นฟื้นคืนระรื่นหา
แดดจางจางพร่างรุ้งทุ่งนภา
ส่องทั่วฟ้าพาเปลี่ยนที่เวียนวน
เปรียบชีวิตคิดไปก็ใกล้ที
1ปีมีหลายครั้งยังมีฝน
แต่ยังดีมีร้อนคราวหนาวปะปน
ชีวิตคนปนทั้งสุขและทุกข์ใจ
ดั่งความรักมักมีฝนปนร้อนหนาว
อาจบางคราวคราวสุขทุกรักใกล้
อาจบางคราวคราวทุกข์ทุกห่างไกล
รักเปลี่ยนได้ให้ทั้งสุขและทุกข์ทัณฑ์