เปลวเพลิง
โลกนี้กว้างอย่างไรเราไม่รู้
ผู้คนอยู่อย่างไรเราไม่เห็น
บางคนเปรียบเปรยเข้าว่าเราเป็น
กบซ่อนเร้นโลกไว้ในกะลา
เราไม่มีปัญญาจะว่าได้
ฟ้ากว้างใหญ่เกินกะกระมังหวา
หากแปลกที่นรชนล้นโลกา
แล้งเมตตา น้ำหทัยจะให้กัน
เปล่าหรอก-เราก็ไม่ได้ดีเด่
ก็มีเล่ห์ โมโห โลภ โมหันธ์
มีความเกลียด ความหวัง รักทั้งนั้น
แต่ขี้เกียจฟาดฟันมันกับใคร
ชีพเกิดมาต้องอยู่ สู้-ถูกต้อง
เราไม่ปองเข้าหั่นห้ำทำไฉน
ก็ได้แต่หลบลี้หนีโลกัย
ใช้ชีพในกะลา น่าขันนัก
เอาเถอะนะ เราไม่โกรธโทษใครหรอก
ถึงช้ำชอกอย่างไรก็ไว้ศักดิ์
ขออยู่ในกะลาเก่าที่เรารัก
ทิ้งโลกยักษ์-ยักษ์สลอนไว้ก่อนนะ
1115
1
0
หน้าส่วนตัว
