๏ ณ สถานบ้านกลอนไทยในสาเหตุ
แบ่งประเภทหมู่เหล่าได้ราวสี่
แต่ละคนเหมาะใดใครรู้ดี ?
เราเพียงชี้ให้เห็นเช่นบทเรียน
หนึ่งคือผู้แวะอ่านผ่านมาพบ
อ่านแล้วจบกันไปไม่เคยเขียน
ชื่นชอบบทรจน์ไหนให้วนเวียน
มิปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเป็นธรรมดา
สองคือผู้ชอบลงตรงความเห็น
อ่านแล้วจับประเด็นเค้นเนื้อหา
แต่เรื่องร่ายลำนำปราศนำพา
มักสนทนายืดยาวคราวอารมณ์ดี
สามคือผู้หงอยเหงาและเศร้าโศก
คอยหลบโลกความจริงทุกสิ่งหนี
แล้วสร้างใหม่ในฝันบันดาลมี
หวังอักษรผ่อนหนีเพื่อคลี่คลาย
สี่คื