พุด
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song3207.html
(เพียงคำเดียว)
พุดพัดชารจนาบทนี้..
ด้วยน้ำตาแห่งศรัทธารัก
ที่จักพลี..มอบคารวะให้
*แด่วีรบุรุษในดวงใจ**ลูกผู้ชายในดวงใจ*
*คุณรัฐภูมิ อยู่พร้อมค่ะ*
*ผมพิชิตพันห้าร้อยไมล์
ที่ไม่เคยมีใครไปถึงมาก่อน
ด้วยพลังของพ่อ ความรักของแม่ ความคิดถึงของครอบครัว
แม้ไกลแสนไกล ผมก็จ้วงไปทีละพายและไม่ยอมแพ้ ทุกวัน...
หลังจากหัวเรือพันห้าร้อยไมล์แตะพรมแดนไทย-กัมพูชา
ในวันมาฆะบูชา ปี 2547 ผมก็กลับมาใช้ชีวิตบนบกอีกครั้ง
ก็ได้แต่รำลึกถึงชีวิตในทะเล 1 ปี 6 เดือน
จนบางวันทนไม่ไหวต้องเปิดแผนที่ทะเลไทย
ที่แทบจะเอาชีวิตไม่รอดออกมาด
2704
14
0
หน้าส่วนตัว
