โอกาสดีมิได้ลอยมาหา แต่ทว่าตัวเราต้องก้าวก่อ หวังจะได้โอกาสประมาทรอ จึงฝันต่อเรื่อยไปไม่เป็นจริง เมื่อมีหวังตั้งมั่นต้องหมั่นก้าว ทุกเรื่องราวพ้นผ่านนั้นเร็วยิ่ง หากชักช้าจะพลาดไม่อาจชิง คนอื่นวิ่งตัดหน้าเราช้าไป คนตัดหน้าไม่เท่าเราท้อแท้ เพราะมัวแต่ย้ำคิดจิตหวั่นไหว คิดถี่ถ้วนควรก้าวเท้าเร็วไว ก่อนที่ใจจะแปรแพ้ใจตน หลายต่อหลายความฝันไม่สานสร้าง คิดแล้วล้างเลิกไปหลายหลายหน แค่ฝันใฝ่ไม่ทำย้ำหลายคน หนีไม่พ้นวนวกเหมือนพกลม บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก ๑๐ มีนาคม ๒๕๕๕
2530
0
0
หน้าส่วนตัว
