นายธนา
เจ็ด...วัน...เหินห่าง...ยอดชีวา
คร่ำครวญ...เคล้าน้ำตา..อาบแก้ม
รำพึงถึง...ขวัญเจ้า...จันทร์แจ่ม
มองแขเหมือน...เรียมแย้ม...หยอกมา
เจ็ด...เดือน...เคลื่อนผ่านแล้ว...ผ่านเลย
แต่ใจนี้...มิอาจเฉย...เรียกหา
ยังคง...มั่นรัก...นักแก้วตา
ตราบสิ้น...ดินฟ้า...ไม่ลางเลือน
เจ็ด...ปี...ที่เฝ้ารัก...เฝ้ารอ
เพียงขวัญ...เจ้าเรียมหนอ...มิเคยเคลื่อน
ด้วยรัก...สองเรา...เฝ้าย้ำเตือน
คงมิอาจ...แชเชือน...ไปอย่างไร
เจ็ด...วัน...เจ็ดเดือนแล้ว...เจ็ดปี
วันที่เจ็ด...เดือนเจ็ด...นี้ศรีสมัย
ปีสองพัน...เจ็ดแล้ว...ล่วงไป
แต่หัวใจ...คงไว้...ที่เธอ...
1748
9
0
หน้าส่วนตัว
