กอบเก็บเมฆ เต็มฟ้า เอามาฝาก คิดถึงมาก หอบไว้ เกือบไม่ไหว ปุยขาวขาว หลายหลาก จากฟ้าไกล แทนหัวใจ ใสบาง วางเรียงราย จากก้อนแรก แทรกรัก สลักจิต ฝากลิขิต ผูกร้อย ห้อยเป็นสาย ก้อนถัดไป ต่อพ่วง ห่วงมากมาย ถึงสุดท้าย ปลายทาง วางข้างเธอ . . . กอบเก็บเมฆ กอดหมับ รับของฝาก คิดถึงมาก จากหัวใจ ใครเสนอ ปุยสีขาว พราวฟ้าไกล แทนใจเธอ ไมตรีเอ่อ ท่วมท้น รักล้นใจ กอบเก็บใส่ ใยแมงมุม หุ้มปลอกหมอน ไว้ยามนอน อ้อนแอบ แนบหลับไหล กอดกระหวัด รัดร้อย ทุกถ้อยใจ แม้กายไกล ได้หมอนข้าง ต่างตัวเธอ...