ตราชู
คลื่นรมย์
กลอนกลบท ระลอกแก้วกระทบฝั่ง
คิดยุคก่อนขอย้อนกาลห่อนนานช้า
คลอนโยกไทยคลื่นใหญ่ถาเชี่ยวบ้าคลั่ง
โศกนำมา สึนามิ อภิพลัง
น้ำจิตไหลนองใจหลั่งหมดทั้งแดน
มากบุญแสงไม่แบ่งสี ไมตรีหนุน
ช่วยค้ำจุนเฉิดคุณจริงช่างพริ้งแสน
รักอำนวยรู้อวยเนืองดั่งเมืองแมน
สรรค์เลิศนักสร้างหลักแน่นไทยแคว้นเรา
แต่...เดี๋ยวนี้ต่างดีหน่ายเปลี่ยนกลายสิ้น
คลื่นพากย์ลิ้นคล่าวภินท์ลาญร้าวฉานเหย้า
ล้วนบ้าสาปหลอมบาปใส่ด้วยใจเมา
แผกแต่ก่อนผิดตอนเก่าลำเพาพราย
ยาวมากศกยังหมกทราม สงครามสี
ไร้ผลดีราวผีดิบ ย้ำฉิบหาย
เถือหั่นโรมทุ่มโหมรัน ฆ่ากันตาย!
เลือดกำจายแหลกกายจิตไข้พิษซม
หยุดเสียทีแยกส
2604
2
0
หน้าส่วนตัว
