อัลมิตรา
..๏ ความเงียบงำทำให้ได้ย้อนนึก
ความรู้สึกครั้งเก่าที่เฝ้าหลอน
ความทรงจำจากใจคล้ายบั่นทอน
ความอาวรณ์ห่วงหาแสนตราตรึง
เพียงเพราะเธอจากกันเมื่อวันผ่าน
เพียงวันวานห่างไกลให้คิดถึง
เพียงอยากลืมแต่กลับจำเพ้อรำพึง
เพียงหวังพึ่งบางวิธีที่ทำใจ
อยากจะลืมเรื่องราวคราวครั้งก่อน
อยากลิดรอนเสน่หาคราเคียงใกล้
อยากลบรอยแผลลึกที่ผนึกใน
อยากคงไว้ความหนาวเหน็บที่เจ็บเดิม
เพราะความรักมากระทำเราจำได้
เพราะหัวใจเจ็บจำนำซ่อมเสริม
เพราะเวลาที่ผ่านไปใช้ช่วยเติม
เพราะเราเริ่มโตพอก็เข้าใจ
เขียนไว้ตรงที่ใจให้รู้สึก
เขียนไว้นึกเธอทำช้ำตรงไหน
เขียนให้ชัดสัตย์ซื่อสื่อออกไป
เขียนที่ในจิตจำเธอท