อกพสุธาเกรี้ยว โกรธา มั่นแล้ว อกข้าตรมยิ่งหนา ทั่วผ้าง อกธรณีนา สั่นไหว อกข้าช้ำอุรา เกินเอื้อนเอ่ยอ้าง ................................................................. เมื่อคืน ... นอนดูดาวที่พับไว้ในโหลแก้ว พลันใจแป้งเมื่อโหลแก้ว..เกือบร่วงหล่น เสาทีวีสั่นไหวระร่ายตน เตียงขย่มหย่อนหยนจนตกใจ อะไรกัน..แผ่นดินไหวจะมานั่น อกแทบสั่นขวัญแทบหายคลายสดใส ระลอกเศร้า..ระลอกโศก..ซัดฝั่งใจ ฉุกคิด..สองเท้าว่งไป..ให้ทันเวลา
1831
0
0
หน้าส่วนตัว
