แดดเช้า
ตวัดเส้นเร้นรอยค่อยแต้มสี
ฤๅจะควักดวงฤดีมาทาบฝัน
หลั่งหัวใจไหวพลิ้วริ้วรอยวัน
ลืมสิ่งสรรพแปรผันละโลกแล้ง
ดิ่งลงลึกผลึกภาพอาบความรัก
แม้ชังผลักกลัวผวาทาสีแสง
เหนือภาพใด .. ใสกระจ่างพร่างรอยแรง
คือสื่อสารภาพแสดงแก่นชีวิต
เหนือภาพใด .. เหนือภาพสร้างพร่างสีสัน
คือความฝัน ความเป็นมา ค่าวิจิตร
อันจินตกรรมนำพาค่าความคิด
เปี่ยมประดิษฐ์ทุกแต้มหมึกผลึกรอย
เหนือภาพใด .. ยิ่งกว่าเหนือภาพนั้น
คือสิ่งจริงเสกสรรกลั่นคำถ้อย
อาศัย "กาลเวลา" มาเสริมคอย
ให้ทุกร้อยทุกหยดจรดจำ
จึงเป็นภาพเหนือภาพอาบอ้างอิง
เนื้อเดียวกับสิ่งจริงแปรหงายคว่ำ
เป็นภาพที่ไม่ต้องสร้างอย่างใจนำ
มิเบลอเลือนเสมือน
1040
4
0
หน้าส่วนตัว
