ปราณรวี
สุนทรภู่ครูกลอนสอนเอาไว้
พูดสิ่งใดต้องระวังยั้งคิดบ้าง
หากซุกซ่อนน้ำคำปิดอำพราง
มีแต่สร้างร้าวฉานรานความคิด
"อันคำพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์
มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต
แม้นพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร
จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจา"
คิดถึงใจเขา-เราเอาไว้บ้าง
อย่าอวดอ้างเกินจริงสิ่งมุสา
สื่อความนัยติฉินหรือนินทา
เอ่ยวาจาจ้วงจาบฉาบเล่ห์กล
อย่าส่อเสียดเบียดเบียนเลียนคำเขา
แล้วแฝงเงาปิดบังด้วยหวังผล
เกิดอคติผลิไปในหมู่ชน
แม้นชอบกลดลได้ดั่งหมายปอง
อีกคำพูดปูดเรื่องให้เคืองขุ่น
ชุลมุนวุ่นวายกลายเป็นหนอง
เห็นสนุกใครทุกข์ซุกเป็นกอง
คนอื่นมองอย่างไรไม่นำพา
สนองความต้องการผ่านลมปาก
โดยถ