แหงนคอมอง ดวงเดือน ใจไหวอ่อน
ได้แต่ถอน หายใจ อ้อนดวงเหลือง
ด้วยแสนไกล ไม่เลือน นวลแก้มเรือง
น้ำตาไหล นองเนือง เฝ้าเว้าวอน
หวงดวงใจ อาลัย ไม่หลับใหล
รัญจวนไหว ข่มไว้ ไห้ทอดถอน
ห่วงหทัย ร้างไร้ คู่กอดนอน
หวนรำพรรณใจคิดถึงคืนนั้น
คอยลมหวน พัดใจ น้องคืนมา
คอยจนกว่า ข่มใจ ให้หลับฝัน
คอยเหมือนฟาง มอดไหม้ สู่ดินพลัน
คอยยลจันทร์ เฉิดฉัน ฉายเดียวดาย
คอยสายลม โลมไล้ เนียนแก้มนาง
คอยหอมอย่าจืดจางกลิ่นกายหาย
คอยเหมือนข้าว คอยเคียว เกี่ยวใจคาย
คอยให้สายลมเกี่ยวใจน้องหวนคืน