พี่ร้อนรุ่มกลุ้มใจเป็นไข้หนัก ด้วยไฟรักมาเผาจิตให้คิดถึง ร้อนรุ่มสุมทรวงร้าวเฝ้ารำพึง ยังคำนึงเพ่งพินิจจิตกังวล ร้อนใจร้อนในอกที่ฟกช้ำ ร้อนกระหน่ำฉ่ำเป็นพายุฝน ร้อนแบบนี้ร้อนในหัวใจคน ร้อนอีกหนคงร้อนจริงยิ่งกว่าใคร หากดับร้อนด้วยรักคงหนักแน่ เพราะรักแท้หมองหม่นทนไม่ไหว หากดับรักด้วยไฟร้อนคงอ่อนใจ ดับไม่ได้พี่จะทำอย่างไรดี ขอดับรักที่ยังเพ้อถึงเธอจ๋า ดับด้วยสายฝนซาในหน้านี้ ดับเท่าไหร่ก็คิดถึงเธอทุกที คงไม่มีวันไหนดับได้เลย