โอเลี้ยง
๒๑
ชั่วชีวิตเด็กสาววัยสิบห้า
ผ่านเหว่ว้าหดหู่ไม่ถ้วนที่
ผ่านคนเย้ยทั้งสายตาทั้งวจี
เพราะเธออ้วนพ่วงพีเกินเรียกงาม
จึงไม่เคยมีหนุ่มฝากคิดถึง
มีแต่หนุ่มหน้าขึ้งจ้องเหยียดหยาม
เมื่อหนุ่มหล่อมาแกล้งรักเฝ้าเดินตาม
ไม่ต้องถามเธอสุขมากเพียงไร
๒๒
อันที่จริงเธอนั้นใช่โง่เขลา
แค่เหงาเศร้าขาดคนปลอบเวิ้งไหว
ทั้งรูปร่างหน้าตามองด้อยไป
จึงขาดคนเอาใจทอดไมตรี
อีกบิดามารดาทำงานยุ่ง
ไม่มาวุ่นสุงสิงในวิถี
พาเธอเคว้งลอยคว้างบนชีวี
ขาดคนชี้แนวทางให้ก้าวเดิน
๒๓
เมื่อเบื่อเพื่อนช่างติคอยแขวะหน้า
ถูกเพื่อนว่าเรื่องอ้วนจนขัดเขิน
เธอเริ่มอยู่ติดห้องท่องเน็ตเพลิน
จึงหลงเดินเข้าข่ายชายชั่วช้า