ให้อดีตฝันวันร้ายได้ผ่านพ้น ดอกเสรีบานในกมลดั่งมั่นหมาย ดวงดอกธรรมบานประดับใจตราบชีพวาย รานสลายโศกลาอย่าอาลัย ดั่งสายน้ำไหลไปไม่วนกลับ ไม่นึกนับเศร้าหมองครองใจใส กับลมหายใจวันนี้ด้วยเข้าใจ ความเป็นไปแห่งโลกนี้ที่มายา สมมุติทุกข์สุขเย็นหนาวร้อน ดายเดียวอาวรณ์เสน่หา น้ำผึ้งพิษหลงจารจิบเติมวิญญาญ์ แท้ไขว่คว้าเพียงเงาช่างเปล่าดาย ให้จิตอิสระพบกระจ่าง พบเส้นทางสายว่างก่อนจะสาย เดินลำพังถึงฝั่งฝันก่อนชีพวาย อย่าวนว่ายวิบากภพจบแค่นี้....จบชาตินี้..!
1712
2
0
หน้าส่วนตัว
