๏ วอนสายลมลมเอ๋ยรำเพยพัด ลมเลาะลัดลัดฟ้าเวหาหน ลงลูบโลมโลมไล้ไล่ร้อนรน ละลายหม่นหม่นหมางระคางคาย ข่มความเหงาเหงาเงียบเยียบยะเยือก อยู่ใต้เปลือกเปลือกแข็งสำแดงฉาย ข่มร้อนเร่าเร่าลาญผลาญละลาย สุดคลอนคลายคลายร้อนรุมกร่อนใจ เพราะว่าช้ำช้ำอกสะทกสะท้าน เพราะแหลกลาญลาญฤดีฉะนี้ไฉน เพราะเวรกรรมกรรมซัดและกวัดและไกว จึงโหยไห้ไห้ตรมระทมระทวย โอ้สายลมลมเอ๋ยรำเพยพัด ลมสะบัดสะบัดพลิ้วปลิวสลวย วอนลมล้างล้างช้ำเชิญอำนวย ขอลมช่วยช่วยชักร้อยรักคืน ๚ ๛