nuclear_life
นั่งเปล่าเปลี่ยวเดียวดายปลายท้ายหาด
หวังแสงสาดทอดผ่านความเหงาเห็น
ให้ความเหงาแห้งไปหายลำเค็ญ
นำทุกข์เข็ญในชีวีหลีกหนีไกล
นั่งมองคลื่นซัดสาดกระเซ็นทบ
ช่วยสงบจิตเย็นหมดอ่อนไหว
กำหนดจิตไม่คิดตามสงบใจ
อีกนานไหมใจเลิกว้าระทมทน
เจ็บปวดแปลบไม่รู้เหตุ ฤ ไม่คิด
ว่าชีวิตอนิจจาปลงสังขร
มีเกิดดับเก่าใหม่อย่าอาวรณ์
ละลดน้อมกายาฝากปฐพิน
อยู่กับใจอยู่กับตนกับความคิด
อย่าหงุดหงิดงุ่นง่านใจถวิน
ทำความดีให้ได้เป็นอาจิณ
น้ำไหลรินเย็นฉ่ำรดจิตตม
บอกตัวเองต่อแต่นี้เริ่มต้นใหม่
ที่ผิดไปเหมือนสายน้ำรสขื่นขม
ตอนจากนี้สายธารรสหวานนม
ฉ่ำชื่นสมจิตปองพ้องใจกาย
1360
3
0
หน้าส่วนตัว
