เรือลำใหญ่ได้จอดทอดสมอ เทียบท่ารอต่อชนคนทั้งหลาย เพื่อพาข้ามลำธาราชลาลัย สู่แดนใหม่ไร้ทุกข์สุขาวดี ทะเลทุกข์กว้างไกลเหมือนไร้ฝั่ง ลมบ้าคลั่งอาจฝังร่างกลางวิถี คลื่นถาโถมโหมใส่ไร้ไมตรี ห้วงนทีที่เชี่ยวกรากลำบากไป เรือเทียบท่าชลาศัยจวนใกล้ออก คู่รักบอกอำลาน้ำตาไหล โบกมือลาญาติกาก่อนลาไกล สุดใจหายหวังได้พบสบอีกครา เรือออกแล่นสู่แดนที่นิรทุกข์ ยามกลียุคทุกข์เข็ญเข้าเข่นฆ่า จำล่องเรือเหนือน้ำทางสัมมา สุดขอบฟ้าคงฝ่าไปไม่หวนคืน...
2057
2
0
หน้าส่วนตัว
