เป็นเพียงผู้หญิงตัวคนเดียว ที่ไม่ค่อยมีใครมาเหลียวแลและห่วงหา หลายครั้งที่แอบเช็ดเกล็ดน้ำตา ไม่ให้หยดมาเพราะหาเหตุผลไม่เจอ เป็นเพียงคนไกล ที่รักและห่วงใยคุณเสมอ แม้จะเป็นแค่ฝันผ่านสายลมละเมอ ก็ยังยอมพร่ำเพ้อเพียงเดียวดาย ในเงาของความรักหวานฉ่ำ ที่ฟ้าฝั่งโน้น อีกคน ณ ฝั่งฟ้านี้โดนความรู้สึกหลากหลาย โถมกระหน่ำ เหยียบย่ำหัวใจ เจ็บ เจียน ตาย มองฟ้าพร่างพราย แยกไม่ได้ เกล็ดน้ำตาหรือดาว เป็นได้แค่คนอื่น คนไกล คิดถึงคุณทีไร.. ก็เจ็บช้ำเหลือเกิน
948
11
0
หน้าส่วนตัว
