เมื่อ ตอนเด็กชอบใจไม้กะดก
ข้างหนึ่งยกอีกข้างตกกะดกได้
ต้องสมดุลย์จึงเด่นเล่นสบาย
ไม่วุ่นวายตามถ่วงเพราะห่วงกัน
หากฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดใจไม่ซื่อ
ไปยึดถืออีกฝ่ายใช่พวกฉัน
กะโดดละผละไปอย่างฉับพลัน
เจ้าไม้นั้นย่อมกะดกตกอย่างแรง
ไม้กะดกเปรียบหมายคล้ายตาชั่ง
มีสองฝั่งสองข้างกระจ่างแจ้ง
ตั้งตราชั่งตรงไว้ไม่ตะแคง
เรื่องขัดแย้งย่อมลดหมดไปเอง