นานเท่าไร ที่เธออยู่ใกล้ใกล้ไม่บอกกล่าว อย่างค่อยค่อยเรียงร้อยในเรื่องราว เธอเหน็บหนาวเนิ่นนานเพียงไหนหนอ ไม่เคยรู้ ว่าเธอเฝ้ามองดูแล้วคอยรอ ไม่เคยเห็นถ้อยคำที่เติมต่อ ฉันตัดพ้อน้อยใจอยู่นั่นแล้ว นานเท่าไร ที่น้ำค้างหยดใสสะท้อนแวว อย่างง่ายง่ายเงียบงันวันเพริศแพร้ว เป็นดวงแก้วงดงามในความรัก ไม่เคยรู้ จ่อมจมอยู่กับวันอันหน่วงหนัก อยากลงโทษลงทัณฑ์ตัวเองนัก ที่ที่ใจจำหลัก-ไม่เคยรู้
1426
6
0
หน้าส่วนตัว
