วิจิตรวาทะลักษณ์
หนั่งเหว้หว้า มองดูฝน ที่หล่นร่วง
คำนึงห้วง แห่งความเหงา เข้าสั่งสม
ป่านนี้เพื่อน คงสุขใจ กลางสายลม
ที่พร่างพรม ในทะเล ดั่งเห่มา
แต่ตัวเรา นังเหงาตรม ซมซึมเศร้า
หยาดน้ำตา แห่งความเหงา เข้าอาบหน้า
อยากจะไป เที่ยวทะเล ให้เปลพา
ไกวอุรา ให้โลดเล่น เป็นคลื่นใจ
ฝากทุกคน เก็บเอารัก จากเกลียวคลื่น
มาทักทอ ก่อเป็นผืน มายื่นให้
ซับน้ำตา จากตัวแทน อยู่แดนไกล
มิได้ไป ร่วมสังสรรค์ อันโอฬาร
แม้ตัวไกล จากระยอง ต้องหมองหม่น
แต่ใจตน ส่งไปให้ ใกล้สถาน
เห็นทุกคน ร่วมเริงรื่น พร้อมชื่นบาน
ก็สำราญ ในหัวใจ ไปเช่นกัน
โอกาสหน้า ถ้าฟ้าให้ คงได้พบ
คงประสบ ร่วม
955
6
0
หน้าส่วนตัว
