พี่ดอกแก้ว
เมื่อผืนดินมรดกตกมาถึง
ภาระตรึงชีวีที่เป้าหมาย
จะขายทิ้งก็เป็นเรื่องน่าเสียดาย
จะไม่ขายก็ต้องคิดเข้าดูแล
ผืนดินใหญ่จะหาใครมาช่วยเหลือ
ก็ในเมื่อทุกชีวีมีแต่แผล
แต่ละคนป่วยเป็นโรคและอ่อนแอ
ต้องไขแก้ผู้ช่วยก่อนค่อยสอนงาน
ให้อาหารกายใจไปสู้โรค
ลบความโศกความเหยาะแหยะน่าสงสาร
ขัดกายสีฉวีวรรณกล่อมสันดาน
ให้เสื้อผ้าอาคารที่อุ่นกาย
พัฒนาความรู้ให้ผู้ช่วย
สอนให้ด้วยอดทนไม่ขาดสาย
ร่วมลงมือลงแรงทั้งใจกาย
กระชับสายสัมพันธ์อันมั่นคง
ผู้ใดเด่นทางใดให้ใฝ่ฝึก
เพื่อรู้ลึกแตกฉานจุดประสงค์
ยกฐานะตำแหน่งให้ดำรง
สร้างเป็นองค์กรหลักนักทำงาน
ผืนแผ่นดินมรดกที่ตกถึง
กลายเป็นหนึ่งฟาร์มให
2761
26
0
หน้าส่วนตัว
