พี่ดอกแก้ว
ทรัพย์ในดินสินในน้ำยามโบราณ
เมื่อสืบกาลผ่านวิถีที่ผันแสง
ความสมบูรณ์เริ่มลดถดถอยแรง
ก้าวสู่ความเปลี่ยนแปลงไปอัปปาง
เคยทำมาหากินบนถิ่นนี้
อย่างสุขีในพืชผลไม่หม่นหมาง
ไม่ต้องแย่งชิงปล้นบนเส้นทาง
เรือนรอบข้างเอื้ออุดมพรหมธรรม
เสียงไก่ขันเจื้อยแจ้วแว่วคราวรุ่ง
ก็เร่งหุงโภชนะประณีตล้ำ
ถวายแด่เนื้อนาบุญผู้หนุนนำ
จาริกธรรมโปรดสัตว์ขจัดภัย
ทุกวันธัมสวนะละกิจบาป
เฝ้ากำหราบจิตมารที่ซ่านไหว
สดับธรรมจากเจ้ากูกู้ศีลมัย
และน้อมใจสักการะพระพุทธองค์
จำเนียรกาลผ่านสมัยในยุคนี้
คุณความดีหลุดร่วงไปใจลุ่มหลง
รับกระแสความเชื่อใหม่ให้ทะนง
เศรษฐกิจจะมั่นคงเพราะเงินตรา
1212
1
0
หน้าส่วนตัว
