เปลวเพลิง
มะลิขาวพราวกระจ่างอยู่กลางสวน
กลิ่นหอมหวนอบรื่นชื่นนาสา
เหมือนน้ำนมสีขาวสกาวตา
อันมารดาหลั่งอุทกจากอกตน
จะกี่ครั้งจากวันวานผ่านถึงนี่
แม่ปรานีแผ่รักประจักษ์ผล
ปากที่พร่ำเตือนใจเหมือนร่ายมนตร์
สร้างลูกให้เติบตนเป็นคนดี
อุ่นไอแห่งเมตตาเอื้ออาทร
อุ่นตักนอนหนุนเสน่ห์อุ่นเกศี
อุ่นอ้อมแขนอ้อมหทัยในธาตรี
อุ่นอารีแม่ให้ไม่ลดลง
ยืนอยู่กลางสวนขวัญมะลิขาว
อวลอะคร้าวตรลบใจชวนใหลหลง
เด็ดดอกขาวเหล่านั้นอย่างบรรจง
ด้วยประสงค์ร้อยผกาเป็นมาลัย
แด่พระคุณร่มชีวันอันโอบเอื้อ
ปกแผ่เผื่อความรักมั่นนิรันดร์สมัย
มอบสุมาลย์พรรณรายจากสายใจ
บูชาในรักแท้ของแม่เอย..
2767
1
0
หน้าส่วนตัว
