ร้อยรัก
.....ปล่อยทุกอย่างให้หลุดไปจากห้วงคิด
ไม่ยึดติดสิ่งใดใดให้ใจหมอง
ปล่อยทุกอย่างเป็นไปตามใจปอง
เลิกเกื่ยวข้องปล่อยวางอย่างจะเป็น
........เลิกหมกมุ่นครุ่นคิดให้จิตต่ำ
สิ่งเขาทำเขาไม่แก้แม้แลเห็น
ปล่อยทุกสิ่งให้เป็นอย่างที่เป็น
เลิกรู้เห็นสิ่งแตกต่างระหว่างเรา
........ยังเหลืออะไรๆให้เขาอีกใหม?
เพราะเดี๋ยวนี้ไม่รู้สึกอะไร ในสิ่งที่รู้ที่เเห็น
รู้สึกเฉยๆในสิ่งที่กำลังเป็น
เหมือนนั่งลงแล้วแลเห็นผู้คนที่เดินผ่านไป
....เหมือนคนนอกความรู้สึกนึกสงสัย
ที่แล้วมาเขา คือใครตั้งคำถาม
หรือว่ากาลเวลาทำให้ใจชอกช้ำในทุกๆบทความ
ตอบ คำถาม ในหัวใจ มิใช