ครูพิม
กี่ครั้งหนอท้อเจ็บเก็บความช้ำ
มิจดจำคำลวงดวงใจเอ๋ย
กี่หยาดหยดรดรินโอ้จินต์เอย
แต่มิเคยจดจำที่ช้ำทรวง
กี่รอยแผลจารึกผนึกไว้
ร้าวหวั่นไหวใครเล่าที่เฝ้าหวง
ถ้อยสัญญาคราก่อนที่อ้อนทวง
หวานคำลวงลืมเจ็บช้ำที่ทำมา
กี่วาดหวังยังสวยด้วยความหวัง
ล้าก็ยังหลั่งรินถวิลหา
รอคอยวันฝันคืนชื่นอุรา
รินน้ำตาอ้อนไว้ให้เอ็นดู
กี่ล้านคำย้ำเอ่ยเผยคำรัก
ที่หาญหักจักคดแล้วอดสู
ก็ยังลืมปลื้มคำรักจักเชิดชู
น้ำตาพรูดูช่วยซับกับมือชาย
กี่คืนวันผันเปลี่ยนที่เวียนวน
หญิงกี่คนทนรั้งทุกข์ยังหาย
กี่ครั้งที่เจ็บช้ำระกำกาย
ก็มิหน่ายคลายรักนั้นสักครา
ใจจะยังทนเจ็บเก็บรักหรือ
คำตอบคือยังร