หน้าส่วนตัว
...จากนกขมิ้นถึงพยัคฆ์...
- กลอนสุภาพ -
นานเหลือเกินเกลอเอ๋ยที่เลยร้าง
ไร้เพื่อนคุยเคียงข้างเหมือนอย่างก่อน
หนาววิโยคคว้างขวัญหวั่นนิวรณ์
นกขมิ้นเหลืองอ่อนมาโดยเดียว
โอ้แพปีกต้องโบกฝ่าพายุร้าย
ที่โถมกล้าพาปีกหน่ายแปลบปวดเสียว
เกล็ดหิมะคมบาดปาดเอ็นเกลียว
ต้องหลุบปีกร่อนเลี้ยวลงแนวไพร
ค่อยโอบปีกมาปกกายคลายหนาวเหน็บ
แอบสะอื้นกลืนเจ็บอยู่หวาดไหว
พระจันทร์เคียวดูหลุบหลู่อยู่รำไร
...วันทำไมจึงมืดยืดยาวนัก...
โอ้เจ้าดอกขจรอาวรณ์ถวิล...
นกขมิ้นเหลืองอ่อนเจ้าเหนื่อยหนัก
คืนก็ผัน
1264
3
0
