อรุโณทัย
คืนนี้ช่างต่างจากคืนก่อน
ใจรุ่มร้อนเมื่อเธอยังไม่กลับ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอจึงหายลับ
ไม่อาจหลับตานอนกระสับกระส่าย
ดูซิ ข้างนอกฝนตกหนัก
ฉันปักหลักเฝ้ารอ รอรับสาย
โทรศัพท์ไร้ซึ่งเสียงเธอทักทาย
เหมือนกับหลายวันก่อนที่เธอจะมา
เจ้าฝนบ้า...บ้า...บ้า เสียงสบถ
กลางสายฝนที่รดราดทั่วกายา
ร่างที่เปียกปอนของเธอก้าวเข้ามา
สุขอุรา แต่สงสารเธอจับใจ
คืนนี้ฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอ
ยังจำเสมอความสัมพันธ์ทั้งเก่าใหม่
แต่ภาพความหลังผุดขึ้นทันใด
เธอจำได้ไหมวันเสาร์ที่ผ่านมา
คืนนั้นเธอนอนข้างข้างฉัน
บนที่นอนนั้นอบอุ่นและนุ่มหนา
ฉันเฝ้าดูเธออ่านตำรา
อยู่ใต้ผ้าห่มนอนผืนบางบาง
วันใหม่เธอเอา