กุ้งก้ามกราม
เจ้าสามเกลอดื้อดึงตะบึงตะบอน
คิดยอกย้อนมิหลับกระสับกระส่าย
ไร้ความสุขทุกข์ท้นทุรนทุราย
จึงวุ่นวายในยุคขมุกขมัว
เกลอที่หนึ่งนั้นเลือกกระเสือกกระสน
โลภเสียจนหนทางสลดสลัว
เพียรกระทำข่มเหงมิเกรงมิกลัว
ผลกรรมชั่วทุกข์หนักสะบักสะบอม
เกลอที่สองโทสะทะลักทลาย
เพื่อสิ่งหมายจิตละทะนุถนอม
ไร้สิ้นซึ่งท่าทีประนีประนอม
ชีวิตย่อมสิ้นศรีทุกวี่ทุกวัน
เกลอที่สามโมหะประดาประเด็น
หลงเพียงเห็นอิ่มเอมเกษมกระสัน
ปล่อยจิตเหลิงโลกีย์ตะบี้ตะบัน
คงสักวันเหี่ยวหดระทดระทวย
ทั้งสามเกลอหัวขวดจะอวดจะอ้าง
ชวนหลงทางตลอดจนมอดจนม้วย
หากเท่าทันหายกลุ้มกระชุ่มกระชวย
เจริญด้วยปัญญาอเนกอนันต์