ชมพูภูคา J.
หนาวเนื้อห่มเนื้อยิ่งกว่าหนาว
หัวใจร้าวหนาวเยือกกระเสือกกระสน
แม้ลมร้อนพัดผ่านกลางใจตน
มิหลุดพ้นหนาวเหน็บเจ็บเจียนตาย
โอ้อุ่นเอยอุ่นไออกอุ่นอุ่น
นุ่มละมุนเคยคุ้นกลิ่นกรุ่นหาย
อุ่นไอรักอิงแอบแนบชิดกาย
หอมกลิ่นอายรักระรื่นชื่นติดตาม
ร้อนใดเล่ารุมเร้าเท่ารักร้อน
ใจรอนรอนร้อนรุ่มระริกหวาม
รสรักล้ำดื่มด่ำทุกโมงยาม
พิษรักลามร้อนเร่าแผดเผาใจ
ครารักล่มลมรักร้อนเริ่มอ่อนล้า
รอยน้ำตากล้ำกลืนฝืนมิไหว
ฤาเงาโศกแทรกซ้อนซ่อนหทัย
แม้ร่ำไรเพียงใดใช่หวนมา
หนาวเนื้อห่มเนื้อแนบเนื้อห่ม
นอนหนาวลมเพราะรักล่มระทมหา
คิดถึงเนื้อแนบเนื้อกรุ่นกายา
หนาวน้ำตาอุ่นใดใดไม่เหลือเลย
1738
3
0
หน้าส่วนตัว
