บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
กาลเวลาผ่านไปไม่ย้อนกลับ
บ้างครั้งนับคืนวันที่ผ่านล่วง
บ่อยครั้งเจ็บปวดร้าวเข้าถึงทรวง
บ่อยครั้งช่วงโชตการผ่านเวลา
กาลเวลาผันผ่านม่านชีวิต
บ้างวิจิตรบ้างข้องย้อนมองค่า
สิ่งที่ผ่านพ้นไปไม่หวนมา
แต่ทว่างเป็นแนวแววให้รู้
คืนและวันผ่านพ้นบนก้าวย่าง
ในระหว่างชีวิตลิขิตสู่
ความใฝ่ฝันมั่นหมายปลายฤดู
ยังต่อสู้ต่อท้อฝ่าฟัน
ย้อนดูลมหายใจในวันนี้
ยังพอมีให้เห็นเป็นมิ่งขวัญ
ลมหายใจเข้าออกบอกชีวัน
สารพันเรื่องราวผ่านเข้ามา
..............................
บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
๑ กรกฎาคม ๒๕๕๐