พี่ดอกแก้ว
น้ำตารินยินเสียงใจสะอื้น
ผ่านค่ำคืนไร้ดาวร้าวรานขวัญ
ย้อนเหตุการณ์ทวนสิ่งยิ่งจาบัลย์
ความโศกเข้าโรมรันครองฤดี
เห็นภาพเขาทำลายทำร้ายใจ
ฉากต่อไปเขาด่าและเสียดสี
คำเยาะเย้ยถากถางประดามี
ถ้อยวจีตัดรอนก่อนจากลา
เห็นภาพตนถูกทำร้ายคล้ายดั่งทาส
เหมือนถูกโบยถูกสาดด้วยภาษา
บ้างแจ่มชัดในกระทบที่เย็นชา
หรือจำความไร้ค่าได้แม่นยำ
น้ำตารินสิ้นคิดจิตร่ำร้อง
เรียกหาความถูกต้องและครวญคร่ำ
ตั้งคำถามถามฟ้าที่มืดดำ
รอคำตอบเหนือกรรมที่ถูกใจ
ย้อนคิดไป..คือซ้ำย้ำรอยแผล
ความอ่อนแอ..เหมือนเชื้อโรครุกอาศัย
ย้อนอดีตกรีดกลัดหนองนองเนื้อใน
ความวิบัติครองใจ...เพราะคิดทวน
หาค
2553
17
0
หน้าส่วนตัว
