@คืนแรมค่ำเหนือลำแคว เรือลากแพค่อยเลื่อนไหล ไกลห่างแฟนมาแสนไกล พี่เหงาใจอยู่ในแพ @แม้เสียงเพลงอึกทึก พี่กลับนึกถึงนวลแข ดวงหน้านางอยู่กลางแด ขอลำแควเป็นพยาน @มองลำน้ำเลาะเลี้ยวลัด ตัดทิวทัศน์เขาขนาน สมลือเลื่องคู่เมืองกาญ ว่าสถานแห่งสุนทรี @จึงผิวขลุ่ยเหนือผืนน้ำ เป็นลำนำกล่อมวิถี จารึกรสเป็นบทกวี ณ ที่นี้ที่ได้มา @เสียงเพลงนั้นก็พลันแผ่ว ตีสองแล้วแน่นอนหนา ราตรีนี้ขอร่ำลา สู่นิทราเหนือลำแคว
2108
6
0
หน้าส่วนตัว
