นายกระต่ายขาว
จากวันนั้นวันวานผ่านวันเด็ก
วันวัยเล็กเด็กน้อยจูงมีพี่
ท่องเที่ยวโลกโสภาอย่างเปรมปรี
สองน้องพี่ไปไหนเราไปกัน
ยามน้องหนาวพี่หาผ้าห่มอุ่น
ตักพี่หนุนเป็นหมอนนอนหลับฝัน
ยามหิวอิ่มเราก็เป็นอยู่เหมือนกัน
พี่ของฉันเป็นคนดีที่หนึ่งมา
แต่วันนี้วัยวันช่วงเด็กผ่าน
คิดถึงวานวันสุขที่มีค่า
พี่อยู่ไหนห่างหายไม่เห็นหน้า
เหมื่อนโลกาอ้างว้างไม่มีใคร
พี่จากน้องไปไกลถึงชายแดน
เพื่อตอบแทนคุณชาติประเทศไทย
ไปทำศึกสู้รบอย่างชาติชาย
ที่ยิ่งใหญ่อย่างใจพี่ต้องการ
แต่ชีพพี่สิ้นหายในที่รบ
สิ้นชีพกลบธรณีอยู่สุสาน
น้องรอพี่กลับมาหาที่บ้าน
4639
0
0
หน้าส่วนตัว
