..๏ เถิดอิ่มหนำ..น้ำ,หญ้า,หัวอาหาร หน้าฉากการเลี้ยงไว้ขาย ขุนไว้ฆ่า ไม่เคยมีแม้เศษเสี้ยวเมตตา แค่หวังหากำไร..ใช่เอ็นดู คือสำนึก..นายทุนขุนข้าทาส ตราบมิอาจปลดแอกที่แบกอยู่ เขาต้องคิดว่าคุ้มจึงอุ้มชู เราควรรู้ทันเหลี่ยมหลากเล่ห์ปน เขาคือคนเรามิใช่..ใจเขาคิด เพียงปัจจัยการผลิตผลิดอกผล หลายหลายครั้งด้อยค่ากว่าจักรกล ครอบชีวิตผู้คนสนตะพาย ตราบเป็นทาสทุนนิยมต้องก้มหัว คอยเจียมตัวยอมรับกับความหมาย เขาหยามเกียรติ์เหยียดเราเท่าวัวควาย เถอะ ..! ยอมตายคาแอกแบกทุกข์ตรม ๚ะ๛